صمد بهرنگی از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات کودک و نوجوان ایران در دهه ۱۳۴۰ بود؛ نویسنده‌ای که تجربه معلمی در روستا‌های آذربایجان، توجه به زندگی کودکان محروم، علاقه به فرهنگ عامه و دغدغه‌های آموزشی، در شکل‌گیری آثار و اندیشه‌های او نقش مهمی داشت.