پس از حمله عراق، از تامین سوخت تا ارائه نان به مردم، همه چیز با بحران مواجه بود. حمله به تهران و سایر شهر‌ها نیز تاثیر روانی روی جامعه گذاشته بود. ناچار شدیم به فکر «اقتصاد جنگی» بیفتیم؛ بدون تجربه، بدون الگو، بدون دستورالعمل. تنها چیزی که داشتیم، ایمان به ملت و کمک خدا بود؛ و همین‌جا بود که به ایده «ستاد بسیج اقتصادی» رسیدیم: ساز وکاری برای مدیریت ذخایر، هدایت مصرف و سهمیه‌بندی کالا، همان طرحی که بعداً به‌صورت عملیاتی پیاده شد و توانست حداقل، از قحطی، کمبود و هرج‌ومرج بازار جلوگیری کند.

یکی از نکاتی که تاثیر بسزایی در مختومه یا مسکوت ماندن پرونده متهمان انفجار هشت شهریور داشت نامه‌‌ای بود که در آن ۶۱ تن از وزرا، نمايندگان و مسئولين طوماری به دفاع از متهمين امضا و به محضر حضرت امام ارسال کردند. اين نامه با امضای سيد محمد خاتمي ‌وزير وقت ارشاد آغاز و با امضاي عبدالکريم سروش خاتمه می‌يافت. اما جالب ترين بخش نامه، شهادت بهزاد نبوی است که خود در رديف متهمين است. از ديگر امضا کنندگان ‌اين نامه می‌توان به علی‌اکبر محتشمی، روغنی زنجانی، شافعی، زالی، سرحدی‌زاده، حسن عابدی جعفری، عطاءالله مهاجرانی،‌ هادی غفاری، محسن صفائی فراهانی، مصطفی تاج‌زاده، کمال خرازی، مرتضی حاج، صادق خلخالی و... اشاره کرد. اين نامه اگرچه به نامه ۶۱ امضايی معروف بود، اما ۶۰ امضا بيشتر نداشت.

بهزاد نبوی سخنگوی دولت وقت می‌گوید:در تاریخ ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۶۰ شخصی به‌نام فضلی‌نژاد در حال خارج‌شدن از وزارت خارجه یک مجموعه اسناد سرّی و طبقه‌بندی شده را با کیف خود حمل کرده‌است. وی ظاهراً از دفتر ریاست‌جمهوری حکم داشته است