مهر ماه ۱۳۸۳، روزنامه واشنگتن‌پست از تخصیص ۴۰ میلیون دلار برای «مقابله با نفوذ ایران» خبر داد و همزمان اعتراف کرد که شکاف میان پنتاگون و وزارت خارجه، دولت آمریکا را در اتخاذ سیاستی بلندمدت در قبال ایران فلج کرده است. فرامتن این خبر بیش از هر چیز دیگری مهم می‌نمود: ایالات متحده علی‌رغم تحریم ایران، حالا باید با نفوذ آن مقابله کند. این خبر، بهانه‌ای برای مرور یک الگوی چهل‌ و چند ساله شد؛ از نخستین تحریم‌ها در آبان ۱۳۵۸ تا بلوکه شدن دارایی‌های بانک مرکزی و تحریم نفتی، آنچه بیش از خود تحریم‌ها اهمیت دارد، ناتوانی ساختاری واشنگتن در تولید یک راهبرد منسجم است. تحریم‌هایی که به گفته منتقدان، نه به تسلیم ایران انجامید و نه به مدیریت آن.

همزمان با تشدید فشار‌های سیاسی و نظامی آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران و در هفتمین سال جنگ تحمیلی، آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت ایران، در چهل‌ودومین مجمع عمومی سازمان ملل متحد با طرح صریح مواضع جمهوری اسلامی درباره تجاوز عراق، ضرورت شناسایی و مجازات متجاوز، عملکرد شورای امنیت و حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، روایت ایران از جنگ را در برابر افکار عمومی جهان مطرح کرد. سخنرانی‌ای که به گزارش روزنامه‌های واشنگتن‌پست و لوموند، با واکنش هیئت آمریکایی و توجه گسترده افکار عمومی و رسانه‌های بین‌المللی همراه شد.