در سندی از ساواک به تاریخ 1 بهمن 1350 درباره لزوم مراقبت از مراسم عزاداری انقلابیون در ایام محرم آمده است: « اطلاع رسیده حاکی است که عده‌ای از عوامل خمینی و نیز متعصبین مذهبی در نظر دارند در ایام ماه محرم در نقاط مختلف کشور در پوشش مراسم عزاداری با ایراد سخنرانی‌های تحریک‌آمیز و با استفاده از هیئت‌های مذهبی اقدام به شورش و بلوا بنمایند.با توجه به اینکه امکان چنین اقداماتی از ناحیه روحانیون مخالف در شرایط فعلی بعید به نظر نمی‌رسد دستور فرمائید از هم‌اکنون با توجیه منابع و سایر امکانات موجود و پیش‌بینی‌های لازم و جلب همکاری سایر سازمان‌های انتظامی محل دقیقاً در جریان کلیه فعالیت‌های عوامل مذکور و عناصر مظنون قرار گرفته تا به موقع امکان خنثی کردن این قبیل فعالیت‌ها میسر باشد و نتیجه اقدامات معموله را نیز گزارش نمایند.»

در مجلس دهه عاشورای مرحوم طیب، شیخ باقر نهاوندی منبر می‌رفت و منبرش هم معمولاً تند بود و شاید از تندترین‌ها علیه رژیم بود. یکی از آنجاهایی که نصیری برای مرحوم طیب خط و نشان می‌کشید همین مسئله روضه عاشورا بود. طیب را خواستند و گفتند: «روضه را تعطیل کنید.» گفت: «من چاکر امام حسین هستم و نمی‌توانم روضه را تعطیل کنم.»

حجت‌الاسلام حسن روحانی در خاطرات خود درباره تظاهرات بی‌سابقه عاشورای 57 در لندن می‌گوید: «عصر روز دوشنبه(عاشورا)؛ تظاهرات بسیار خوبی ترتیب داده شد. به اعتراف همه ، چنین تظاهراتی بی‌سابقه بوده است. طول تظاهرات از دو كیلومتر هم بیشتر بود. تعداد زیادی از خانم‌ها با بچه‌های كوچك در این تظاهرات شركت كرده‌اند. بیش از نصف جمعیت ایرانی و بقیه عرب، پاكستانی و تعدادی هم انگلیسی بودند.»

"آنتونی پارسونز" ، سفیر انگلیس در ایران درمورد راهپیمایی تاسوعا و عاشورای 57 می گوید: «راه‌پیمایی تاسوعا و عاشورا از نظر عظمت و انضباط و ‌یكپارچگی نمونه و بی‌سابقه بود. هر دو روز [تاسوعا و عاشورا] از ساعت 9 صبح تا وقت ناهار من در پشت پنجره‌ اتاق خود صفوف راهپیمایانی را كه از خیابان فردوسی می‌گذشتند، نظاره می‌كردم. در مدت سه تا چهار ساعت عرض این خیابان و پیاده‌روها مملو از جمعیتی بود كه برای پیوستن به صفوف سایر راهپیمایان در حركت بودند و سیل جمعیت تا آنجایی كه چشم كار می‌كرد موج می‌زد. این خیابان فقط ‌یكی از مسیرهای راه‌پیمایی بود و من ارقام‌ یك میلیون تا‌ یك میلیون و پانصد هزار نفر جمعیت را كه درباره‌ تعداد شركت‌كنندگان در این راه‌پیمایی منتشر شد اغراق‌آمیز نمی‌دانم.»