از تفنگچیهای ستارخان تا مردم مبعوث
مسئله «ایران» و درک ما از «امر ملی» همواره یکی از پردامنهترین مباحث در سپهر سیاسی و اندیشه اجتماعی تاریخ معاصر بوده است. از تقاطع پرالتهاب جنبش مشروطه و ظهور چهرههایی که نماینده مصلحت عامه و استقلال کشور خوانده میشدند، تا مواجهه سنت با پروژههای ناسیونالیستی دهههای بعد و سرانجام تبلور گفتمان هویتی در دوران پس از انقلاب اسلامی، مفهوم ملیگرایی در ایران تطورات بنیادینی را از سر گذرانده است. اما خاستگاه واقعی این حس ملی کجاست؟ آیا ناسیونالیسم ایرانی برساختی تحمیلی و وارداتی است که با گذشته انسان ایرانی سر ستیز دارد، یا ریشه در بیداری و زایش درونی جامعه دارد؟ نسبت این پدیده نوظهور با سنت، دین و نهادهای اجتماعی چگونه تعریف میشود و تقابل آن با نظام سلطه جهانی چه تأثیری بر قوام این هویت گذاشته است؟
کد خبر: ۱۱۶۵۵ تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۸/۳۰