مرکز اسناد انقلاب اسلامی

روایتی از آیت الله مسلم ملکوتی
من از طرف جامعه مدرسين به حضور آقاى شريعتمدارى رسيدم و موضوع را با ايشان در ميان گذاشتم و عرض كردم: «آقا! از طرف همه آقايان، هيأتى به تهران رفته و خوب است شما هم در اين مورد اقدام فرماييد تا خداى نكرده سوءتفاهم نشود.» ايشان در جواب من اظهار داشت: «آقايان ديگر همه آقازاده‌هاى معمم دارند، آنها را فرستادند، ولى من فرزندم معمم نيست كه او را از طرف خودم بفرستم.» اين جواب قانع كننده‌اى نبود. سرانجام هر چه تلاش كردم نتوانستم ايشان را قانع كنم..
سیری در خاطرات سیاسی آیت‌الله شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی
در زمانی كه مشهور شد ایران، اسرائیل را به رسمیت به‌طور كامل یا ناقص شناخته است، و با واكنش سران بعضی كشورهای اسلامی مواجه شد ازجمله سران مصر شخص عبدالناصر (جمال) و رئیس و شیخ جامع الازهر و بعضی دیگر، رسماً شاه را محكوم و طی تلگرافاتی كه به محضر آقا كردند شاه را تقبیح و در واقع تنبیه او را از آقا درخواست نمودند...
یادمانده‌های منتشرنشده حجت‌الاسلام حسینیان از ورود امام
روبروی دانشگاه يک کوچه‌ای بود. به نظرم کوچه بن‌بستی هم بود. يک تلويزيون زرد رنگی را گذاشته بودند که از فرودگاه پخش می‌شد. يک‌مرتبه وسط [پخش] اين قطع شد و مارش نظامی نواخته شد. خيلی ترسيديم. گفتيم نکند‌ به فرودگاه حمله کردند و امام را دستگير کردند.اين‌طور غيرمترقبه است. يادم هست، صاحب تلويزيون آمد آن را بلند کرد و زد زمين و شکست و شروع کرد لگد به آن. تلويزيون را روی کاپوت یک بی.ام.و طلايي رنگ گذاشته بودند.
12 بهمن 57 |روایت حفاظت از امام خمینی در بهشت زهرا
در داخل محوطه‌ بهشت زهرا مأموران انتظامی مخصوص که از میان توده‌ مردم برگزیده شده بودند مستقر شدند و وسایل نقلیه و افراد را مورد بازرسی قرار می‌دادند و پس از کنترل دقیق به آن‌ها اجازه‌ ورود داده می‌شد. این تمهیدات امنیتی کارساز شد، چرا که دقایقی قبل از آغاز سخنرانی امام سه مرد مسلح در نزدیکی جایگاه ‌ایشان توسط مردم دستگیر شدند که البته یکی از آنان که مسلح بود متواری شد.
روایت‌هایی از مشی آیت‌الله حائری یزدی؛
محسن صدرالاشراف از سیاستمداران پهلوی‌ها می‌نویسد: «در سال ۱۳۰۷ عموی من حاج سید احمد امام جمعه در محلات فوت شد و من در اوائل سال ۱۳۰۷ برای دلجویی اعقاب او در ایام تعطیل عید نوروز به محلات رفته برگشتم و در مراجعت از محلات در قم به دیدن حاج شیخ عبدالکریم یزدی موسس هیئت علمیه قم که مرد بزرگواری بود رفتم. مرا در اطاق اندرونی خود پذیرفت و به خاطر دارم از اوضاع وقت به طوری گریه کرد که مثل باران اشک می‌بارید و گفت انگلیسی‌ها حلقوم اسلام را گرفته‌اند و تا آن را خفه نکنند دست بردار نیستند».
برشی از خاطرات ژنرال هایزر
ژنرال هایزر: «به تأخیر انداختن ورود [امام] خمینی حتی برای بیست و چهار ساعت در آن موقعیت، فرصتی خوب و زمانی ارزشمند برای اقدام بود. احساس می‏‌کردیم بهترین راه‌حل این است که به‌جای آنکه باند فرودگاه را واقعاً ببندیم، خیلی راحت اعلام کنیم که فرودگاه بسته است. ما این توانمندی را داشتیم که در صورت لزوم فرودگاه را ببندیم. این کار به ما اجازه می‌‏داد که تدارکاتمان را آماده نگه داریم و انتقال افرادمان ادامه یابد؛ به همه‌ی آمریکایی‌‏ها فشار آورده‌ بودیم که ایران را ترک کنند».
بازخوانی یک جنایت تاریخی به روایت شاهدان عینی؛
«... آری، كامیون‌ها را آوردند برای بردن جنازه‌ی مدافعانی كه جز اسلحه‌ی ایمان و شهادت سلاح دیگری نداشتند و آماده بودند تا با خون سرخ خویش از ارزش‌های اسلامی دفاع كنند. به گفته‌ی یک شاهد عینی، 56 كامیون جنازه بردند و زخمی‌ها را هم همراه كشته‌شده‌ها در گودالی در محله‌ی خشتمال ها و باغ خونی مشهد دفن كردند».
مادرانه‌های نهضت اسلامی
مادر 51 ساله‌ يکى از شهدا در مصاحبه‌اى با روزنامه‌ کيهان چنين گفت: «زمانى ما را از گفتن نام فرزندان خود باز مى‌داشتند، نمى‌گذاشتند حتى يادى از خاطره‌ى شهداى خود کنيم؛ اما امروز پس از گذشت سال‌ها خون جوانان‌مان دوباره به جوشش افتاده و من به عنوان يک مادر که فرزندان ديگرى را نيز هم اکنون در زندان دارد، سوگند ياد مى‌کنم که تا آخرين قطره‌ى خون خود را در راه آزادى ندهم، از پاى ننشينم.»
به بهانه سالروز اعدام انقلابی حسنعلی منصور
بعد از آن در زندان قصر با دوستان ملاقاتی کردم که خیلی برایم جالب بود. فکر می کنم شهادت امام موسی کاظم (ع) بود که هفت نفر از آنها از جمله حاج مهدی عراقی، آقای عسگراولادی، آقای حاج حیدری و آقای حاج احمد شهاب با لباس های مشکی پشت میله های زندان ملاقات آمدند. هر هفت نفر لباس های مشکی پوشیده بودند و یادم هست که حاج مهدی عراقی میله های زندان را مثل شیر گرفته بود. آدم وقتی آنها را با آن روحیه های شاد می دید، یک حالی میشد. خوش و شاداب بودند و شوخی می کردند. این اولین ملاقاتم بعد از قضیهی دادگاهشان بود که هیچ وقت این لباس های مشکی و این هفت نفر از یادم نمی رود.
به بهانه سالروز رحلت آیت‌الله حجت کوه‌کمره‌ای
فقیه و فیلسوف بزرگ حضرت علامه طباطبایی سوگنامه‌ای در قالب یک ترکیب‌بند بلند سرود و تأسف و حزن عمیق خود را از فقدان جانگداز استادش آیت‌الله حجت به نظم کشید که مشتمل بر معانی عالی و احساسات لطیف و نشان دهنده‌ی و تأثر روحی مرحوم علامه است.
۶